We bewaren informatie die waarschijnlijk nuttig zal zijn. We lezen boeken, bewaren artikelen, leggen vergaderingen vast en verzamelen foto’s en notities. Digitalisering heeft de hoeveelheid die we kunnen opslaan sterk vergroot, en AI heeft het gemakkelijker gemaakt om benodigde informatie in grote verzamelingen te vinden. Toch is ‘kennis die we hebben maar niet kunnen gebruiken’ niet verdwenen. We kunnen vergeten dat we haar hebben opgeslagen, of haar terugvinden zonder te weten hoe ze verband houdt met het probleem waarmee we nu worden geconfronteerd.
De betekenis van kennis verandert afhankelijk van de relaties waarin ze wordt geplaatst. Stel dat een idee als ‘eerst op kleine schaal testen voordat je uitbreidt’ ooit alleen relevant leek als een manier van werken. Later, bij het starten van een gemeenschapsactiviteit, kan hetzelfde idee verbinding maken met een methode om met een klein aantal deelnemers te beginnen. De formulering van de kennis is niet veranderd, maar door haar met een nieuwe vraag te verbinden krijgt ze een andere waarde. De waarde van kennis wordt niet alleen bepaald op het moment dat ze wordt opgeslagen.
Dit heeft ook invloed op hoe kennis moet worden georganiseerd. Indeling naar onderwerp is nuttig, maar dezelfde kennis kan verband houden met meerdere vragen. Onderzoek naar gezondheid kan helpen bij het ontwerpen van manieren van werken, terwijl een voorbeeld uit het vervoer materiaal kan worden om na te denken over rechtvaardigheid in een gemeenschap. Als alles netjes op slechts één plank wordt geplaatst, worden zulke dwarsverbanden moeilijk zichtbaar. Het antwoord is niet om classificatie af te schaffen, maar om ruimte te behouden voor nieuwe verbindingen over classificaties heen.
AI kan bij deze herverbinding helpen. Vanuit de huidige vraag kan AI in eerdere verslagen en kennis uit andere vakgebieden zoeken naar mogelijk relevant materiaal en dit presenteren in een vorm die mensen kunnen vergelijken. Maar iets wordt niet betekenisvolle kennis alleen omdat AI het als ‘gerelateerd’ beoordeelt. Vergelijkbare woorden kunnen voorkomen onder omstandigheden die een bron irrelevant maken. Omgekeerd kunnen verschillende woorden problemen met vergelijkbare structuren beschrijven. Verbinding vereist onderzoek dat verder gaat dan alleen het terugvinden van informatie.
Kennis wordt ook bijgewerkt door gebruik. Door een idee op een werkelijk probleem toe te passen, worden de omstandigheden zichtbaar waaronder het werkt en waaronder het niet werkt. Als die resultaten weer met de oorspronkelijke kennis worden verbonden, kan het volgende gebruik beginnen met een rijkere context. Als kennis alleen als een voltooid antwoord wordt opgeslagen, gaat deze verandering verloren. Door de vraag, toepassing, beoordeling en uitkomst met elkaar in verband te brengen, kan kennis samen met ervaring groeien.
Dit is ook waarom Sai＊aus Labo kennis niet alleen als afzonderlijke artikelen beschouwt, maar als een netwerk van relaties. Als een artikel niet alleen aan een ander artikel is gekoppeld, maar kan worden verbonden via de vragen die ze delen, waar hun perspectieven verschillen en onder welke omstandigheden eerder begrip moet worden bijgewerkt, wordt kennis uit het verleden materiaal voor de volgende vraag. Elk nieuw menselijk oordeel kan ook ruimte laten om die relaties opnieuw bij te werken.
In deze cyclus betekent groei niet alleen dat de hoeveelheid kennis toeneemt. Groei kan ook betekenen dat de relatie tussen oude en nieuwe kennis duidelijker wordt, dat overeenkomsten worden gevonden tussen problemen die ooit als afzonderlijk werden gezien, of dat verschillen in omstandigheden worden ontdekt tussen dingen die ooit als vergelijkbaar werden beschouwd. Zelfs als dezelfde hoeveelheid is opgeslagen, verandert een andere manier van verbinden van kennis het begrip dat eruit kan ontstaan.
Kennis heeft potentieel simpelweg doordat we haar bezitten. Maar dat potentieel wordt werkelijk begrip wanneer kennis een nieuwe vraag ontmoet en verbinding maakt met andere kennis of ervaring. In een tijdperk waarin AI met kennis omgaat, is niet alleen belangrijk ‘hoeveel wordt onthouden’, maar ook ‘welke relaties opnieuw kunnen worden opgebouwd wanneer dat nodig is’. Ook al kennen we de vragen van de toekomst nog niet, ruimte behouden zodat kennis opnieuw verbinding kan maken, kan opgeslagen informatie veranderen in levende kennis.
Geen antwoorden. Begrip.