← Terug naar onderwerp Saiaus

Ontstaat iets nieuws uit het niets, of uit nieuwe verbindingen?

Het woord creativiteit kan ons doen denken aan een moment waarop een idee plotseling uit het niets verschijnt. In de praktijk ontstaan ideeën echter vaak wanneer dingen die we al weten, concepten uit verschillende vakgebieden, vertrouwde ongemakken en ervaringen van andere mensen op nieuwe manieren met elkaar worden verbonden. In een tijd waarin AI grote aantallen ideeën kan produceren, gaat het niet alleen om het aantal ideeën, maar ook om de vraag of er betekenisvolle verbindingen kunnen worden gevonden tussen kennisgebieden die eerder ver uit elkaar lagen. Dit artikel beschouwt creativiteit niet alleen als ‘genereren’, maar ook als ‘het ontdekken van nieuwe relaties’.

Algemeen

Wanneer ons om een nieuw idee wordt gevraagd, stellen we ons vaak ‘iets voor waar nog nooit iemand eerder aan heeft gedacht’. Creativiteit wordt daarom soms geassocieerd met bijzonder talent of plotselinge inspiratie. Maar als we kijken naar veel innovaties om ons heen, zien we dat ze, in plaats van uit volledig niets te ontstaan, vaak bestaande ideeën of hulpmiddelen in andere relaties met elkaar verbinden. Nieuwheid kan niet alleen voortkomen uit de materialen zelf, maar ook uit de relaties die ertussen worden gecreëerd.

Door bijvoorbeeld de structuur van leren op school te verbinden met de structuur van spellen, kunnen leermethoden ontstaan die vooruitgang zichtbaar maken of kleine uitdagingen laten opstapelen. Door een lokaal vervoersprobleem te verbinden met het idee van gedeeld gebruik, kunnen alternatieven ontstaan voor het bezit van een eigen vervoermiddel door iedereen. Het gaat er niet om alleen de namen van twee vakgebieden te combineren. Een verbinding wordt een idee wanneer we kunnen zien waar een mechanisme uit het ene vakgebied inwerkt op een probleem in het andere.

AI kan mogelijkheden uit veel kennisgebieden aandragen. Daardoor wordt het gemakkelijker om ideeën te betrekken uit vakgebieden waarmee iemand normaal gesproken niet in aanraking komt. Maar het principe is niet simpelweg dat het combineren van ver uit elkaar liggende dingen iets nieuws oplevert. Grote aantallen niet-gerelateerde dingen opsommen kan verrassing opleveren zonder een bruikbaar idee voort te brengen. Creativiteit vereist niet alleen afstand, maar ook het vermogen om tussen verschillende dingen een betekenisvolle brug te bouwen in relatie tot de vraag.

Hier wordt de menselijke vraag belangrijk. Zelfs bij dezelfde combinatie van kennis verandert de waarde ervan afhankelijk van ‘Wat willen we verbeteren?’, ‘Wiens probleem is dit?’ en ‘Wat willen we behouden terwijl we iets veranderen?’. Zelfs als AI veel mogelijke verbindingen presenteert, is beslissen welke relaties bij het doel passen een afzonderlijke taak. Dus naarmate AI het aantal ideeën dat kan worden gegenereerd vergroot, verdwijnt de menselijke rol niet zomaar; het oordeel over wat als een betekenisvolle verbinding geldt, wordt juist zichtbaarder.

Tijdens het creatieve proces kan ook de oorspronkelijke vraag veranderen. Door een probleem te verbinden met kennis uit een ander vakgebied kan blijken dat ‘de plek waar we het probleem probeerden op te lossen de verkeerde was’. Een team dat een product probeert te verbeteren, kan ontdekken dat het effectiever zou zijn om te veranderen hoe het aan gebruikers wordt uitgelegd. Nieuwe verbindingen leveren niet alleen nieuwe antwoorden op, maar ook nieuwe manieren om naar het probleem te kijken. Dit heen-en-weer is een verschil tussen alleen ideeën genereren en creatieve verkenning.

Wanneer AI voor creativiteit wordt gebruikt, hoeft niet vanaf het begin om een eindproduct te worden gevraagd. Vragen als ‘Is er een ander vakgebied met een structuur die op dit probleem lijkt?’, ‘Wat raakt met elkaar verbonden als we de aanname omkeren?’ en ‘Als deze methode onder bepaalde omstandigheden niet kan worden gebruikt, welk ander mechanisme zou dan nuttig kunnen zijn?’ kunnen het bereik van de onderzochte verbindingen verschuiven. De waarde van AI ligt niet alleen in het identificeren van één uitstekend idee, maar ook in het vergroten van het bereik aan relaties dat mensen kunnen verkennen.

In de cyclus van begrip die Sai*aus benadrukt, eindigt creativiteit niet met één enkele generatie. Een vraag wordt met kennis verbonden, mogelijkheden worden onderzocht, mensen beoordelen hun betekenis en proeven brengen nieuwe verschillen aan het licht. Als die verschillen vervolgens als nieuwe kennis in verband worden gebracht, kan de volgende verkenning vanuit een andere verbinding beginnen. Door niet alleen succesvolle ideeën te bewaren, maar ook waarom een verbinding werkte en waar die niet werkte, wordt het creatieve proces zelf een hulpbron voor toekomstige verkenningen.

Iets nieuws ontstaat niet noodzakelijk op een plek waar eerder niets bestond. Het kan ontstaan door tussen bestaande kennisgebieden een relatie te vinden die nog niet eerder was gezien. Juist omdat AI veel dingen kan genereren, wordt het belangrijk om niet alleen te kijken naar ‘hoeveel er zijn gemaakt’, maar ook naar ‘welke vraag een nieuwe verbinding tussen welke kennisgebieden heeft gecreëerd’. Creativiteit kan niet alleen worden begrepen als de hoeveelheid generatie, maar ook als het vermogen om de relaties in de wereld in een andere vorm te zien.

Geen antwoorden. Begrip.

← Terug naar onderwerp