AI maakt werk sneller. Als we dat horen, denken we vanzelf: “Dan zouden we het minder druk moeten krijgen.” Als er minder tijd nodig is om teksten op te stellen, lange documenten te ordenen of verschillende opties te vergelijken, lijkt er meer ruimte in de dag te moeten ontstaan. Toch kan er in de praktijk nieuw werk worden toegevoegd aan taken die sneller zijn geworden, kunnen meer resultaten moeten worden gecontroleerd en kunnen meer opties een keuze vereisen. De duur van één taak verkorten en ervoor zorgen dat iemand het minder druk heeft, zijn niet dezelfde gebeurtenis.
Stel dat iemand die vroeger een uur besteedde aan het opstellen van vergaderstukken, met AI nu in vijftien minuten een concept kan maken. Als de resterende vijfenveertig minuten worden gebruikt om de inhoud te controleren, opnieuw na te denken over wat de cijfers betekenen en punten met anderen af te stemmen, werkt de tijdsbesparing als ruimte. Maar als in die vijfenveertig minuten een ander document wordt ingepland en de volgende taak wordt toegevoegd aan de tijd die daarmee opnieuw wordt bespaard, raakt de agenda weer vol. AI heeft de verwerkingscapaciteit vergroot, maar niet de tijd waarin iemand kan stoppen en nadenken.
Het belangrijke punt is dat we niet moeten aannemen dat AI zelf rechtstreeks drukte veroorzaakt. AI kan in korte tijd veel verwerking ondersteunen, maar waarvoor die capaciteit wordt gebruikt, is een afzonderlijke ontwerpvraag. Alle bespaarde tijd kan worden omgezet in extra output, of een deel ervan kan worden behouden voor controle en heroverweging. Snellere verwerking bevat beide mogelijkheden: meer ruimte en meer werk. Welke kant het opgaat, hangt af van hoe met de bespaarde tijd wordt omgegaan.
In onze relatie met AI wordt dit verschil nog groter. Waar iemand alleen misschien slechts tijd heeft om drie ideeën te vergelijken, kan AI er in korte tijd tien presenteren. Maar meer opties betekenen ook meer werk voor de mens die ze moet vergelijken. Als grote hoeveelheden onderzoeksresultaten kunnen worden verzameld, moet iemand nog steeds het belang van elk resultaat beoordelen. AI kan sommige lasten wegnemen door verwerking voor ons uit te voeren, terwijl er andere lasten ontstaan: lezen, kiezen en controleren wat AI heeft geproduceerd.
Om de snelheid van AI om te zetten in menselijke ruimte, moeten we daarom beslissen wat we niet doen nadat iets sneller is geworden. Als er genoeg ideeën zijn vergeleken, voeg er dan niet steeds meer toe. Als de nodige informatie is verzameld, breid de zoektocht dan niet onbeperkt uit. Als een concept vroeg klaar is, ga dan niet alleen onmiddellijk door naar de volgende taak; laat tijd over om afstand te nemen van de inhoud. Door bewust een deel van de bespaarde tijd ongebruikt te laten, kan het gemakkelijker worden om te voorkomen dat we door de resultaten zelf worden voortgedreven.
De behouden tijd wordt niet alleen gebruikt om te rusten. Ze kan worden gebruikt om te vragen of het voorstel van AI bij het doel past, te controleren of een aanname onjuist is, de mening van iemand anders te horen of, indien nodig, de opdracht zelf te veranderen. Deze handelingen worden niet overbodig doordat AI sneller antwoordt. Integendeel: juist doordat resultaten eerder verschijnen, kan de tijd die vóór de deadline beschikbaar is voor heroverweging naar voren worden gehaald.
Bij Sai＊aus kan dit gebruik van tijd worden beschouwd als onderdeel van de relatie tussen mensen en AI. Zelfs als AI vroeg vooruitgaat met de onderdelen die het als eerste kan verwerken, hoeft het menselijke oordeel niet automatisch mee te versnellen. Mensen kunnen lezen wat AI heeft geordend, ongemak uiten, voorwaarden veranderen en ruimte behouden om zo nodig terug te gaan. Door snelheid niet alleen te behandelen als een signaal om het volgende proces te starten, maar als een manier om de periode te verlengen waarin correctie nog mogelijk is, hoeven mensen niet voortdurend in het tempo van AI te blijven haasten.
Natuurlijk vereist niet elke taak een grote marge. Bij stabiele procedures waarbij de gevolgen van een fout klein zijn, kan het rationeel zijn om de door AI bespaarde tijd rechtstreeks voor de volgende taak te gebruiken. Maar wanneer een verkeerde beoordeling ernstige gevolgen zou hebben, omstandigheden tijdens het werk waarschijnlijk veranderen of overeenstemming tussen meerdere mensen nodig is, wordt het waardevoller om de vroeg gewonnen tijd te behouden. Waar het om gaat, is snelheid niet automatisch om te zetten in werklast.
Het is niets vreemds dat mensen het druk blijven houden terwijl AI sneller wordt. Tussen een kortere verwerkingstijd en meer ruimte ligt nog een keuze: hoe de tijd wordt verdeeld. Vullen we alle door AI gecreëerde tijd met nieuw werk, of behouden we een deel ervan zodat mensen kunnen controleren, overleggen en heroverwegen? Afhankelijk van die keuze kan snellere AI zowel een kracht worden die het werk vergroot als een kracht die menselijke ruimte ondersteunt.
Geen antwoorden. Begrip.