AI kan steeds opnieuw op dezelfde vraag antwoorden, maar mensen hebben tijd die alleen nu bestaat. Waar het om gaat, is niet AI te vertragen, maar te herkennen of de tijd aan de menselijke kant kan worden teruggewonnen. Door het verschil te onderzoeken tussen processen die herhaald kunnen worden en levenstijd die, eenmaal voorbij, niet in dezelfde vorm terugkeert, kijken we naar de relatie waarin mensen en AI samen begrip kunnen opbouwen.
Algemeen
AI & menselijk begrip
De verwerkingstijd van AI kan worden gemeten in termen als snelheid, latentie en het aantal nieuwe pogingen. Menselijke tijd daarentegen omvat onomkeerbaarheden zoals deadlines, vermoeidheid, veranderingen in relaties en het verdwijnen van kansen. We onderzoeken een ontwerpprincipe dat een Human-AI System niet beoordeelt aan de hand van één enkele maatstaf voor efficiëntie, maar verwerkingsprestaties en effecten op de menselijke levenstijd afzonderlijk behandelt.
Professioneel
AI & menselijk begrip
AI kan een doel onthouden zodra het is gedeeld en voortdurend ondersteuning bieden bij de planning en de volgende stappen. Mensen veranderen echter terwijl ze handelen. Een eerdere droom nauwkeurig onthouden betekent niet noodzakelijk dat de persoon van nu nauwkeurig wordt begrepen. Door het verschil te onderzoeken tussen een doel ondersteunen en dat doel vastzetten, gaat dit artikel na hoe een dialoog ruimte kan bieden aan menselijke verandering.
Algemeen
AI & menselijk begrip
Een verandering in wat iemand na een handeling zegt of voelt, betekent niet noodzakelijk dat diens waarden of doelen zijn veranderd. Maar als verandering voortdurend wordt afgedaan als een tijdelijke fluctuatie, kan AI een vroeger beeld van die persoon vastzetten. Door waargenomen reacties, de interpretatie van de mens, aanhoudende verandering en hervalidatie van doelen van elkaar te scheiden, onderzoekt dit artikel de randvoorwaarden waaronder AI met menselijke verandering kan omgaan.
Professioneel
AI & menselijk begrip
In een dialoog met AI kunnen gevoelens die we zelf niet konden ordenen in verrassend natuurlijke taal worden uitgelegd. Maar is een uitleg die goed lijkt te kloppen hetzelfde als het begrijpen van een mens? Dit artikel onderzoekt zowel het gemak als het gevaar van het snel vastleggen van één zorg in één enkele betekenis, zoals ‘erkenning’, ‘angst’ of ‘vrijheid’. Waar Sai＊aus naar kan streven, is niet mensen het juiste etiket geven, maar een toestand creëren waarin meerdere mogelijke betekenissen met elkaar kunnen worden vergeleken, zodat de persoon ruimte houdt om het eigen begrip bij te stellen.
Algemeen
AI & menselijk begrip
Om mensen doorlopend te kunnen ondersteunen, is het voor conversationele AI nuttig om op basis van eerdere uitspraken en keuzes een bepaald model van een persoon te vormen. Maar als die consistentie te sterk wordt, kunnen eerdere interpretaties de persoon in het heden vastzetten. Dit artikel onderzoekt een ontwerp dat meerdere verklarende hypothesen over dezelfde persoon — erkenning, normen, onzekerheid, zelfbeschikking en andere — als niet-equivalente toestanden aanhoudt en ze afhankelijk van de context bijwerkt. Het herformuleert stabiliteit van begrip niet als het vastzetten van één persoonsmodel, maar als het bijwerkbaar houden van de relaties tussen meerdere modellen.
Professioneel
AI & menselijk begrip
Zelfs wanneer AI een taak verkort, neemt de menselijke ruimte niet toe als de bespaarde tijd onmiddellijk met een andere taak wordt gevuld. Sterker nog, naarmate er meer mogelijk wordt, kan er ook meer te controleren en meer te kiezen zijn, waardoor we het even druk blijven houden. Dit artikel onderzoekt een relatie waarin de tijd die door snellere AI ontstaat, wordt behouden voor controle, overleg en heroverweging, in plaats van onmiddellijk te worden omgezet in extra werk.
Algemeen
AI & menselijk begrip
Snellere AI wordt doorgaans beoordeeld als een vermindering van wacht- of verwerkingstijd. Maar als eerste resultaten en probleemstructuren vroeg kunnen worden gepresenteerd, kan die snelheid ook de periode naar voren verlengen waarin mensen bezwaar kunnen maken, aannames kunnen wijzigen en de richting kunnen herzien. Dit artikel beschouwt de resterende tijd als temporele speelruimte die menselijke herzienbaarheid ondersteunt en onderzoekt de ontwerpvoorwaarden die AI-snelheid verbinden met menselijk handelingsvermogen.
Professioneel
AI & menselijk begrip
В диалоге с ИИ мы можем не только размышлять о стоящей перед нами проблеме, но и наблюдать за тем, как мы сами и ИИ рассматриваем эту проблему. В этой статье разделяются уровень, на котором мы думаем об объекте, и уровень, на котором мы заново рассматриваем сам диалог. В ней исследуется, как меняются отношения между человеком и ИИ, когда вместо простого получения ответов от ИИ мы в ходе диалога пересматриваем предпосылки вопроса и распределение ролей.
Algemeen
AI & menselijk begrip
De rolverdeling waarbij mensen verantwoordelijkheid dragen voor doel en verantwoording, terwijl AI informatieverwerking en het genereren van kandidaten voor zijn rekening neemt, is nuttig, maar op zichzelf kan die situaties waarin aannames of doelen tijdens de dialoog veranderen niet adequaat behandelen. Dit artikel beschouwt de vraag wie tussen het objectniveau en het metaniveau beweegt, wanneer en waarom, als een probleem van samenwerkingsontwerp. Het onderzoekt een structuur waarin de rollen zelf opnieuw worden bevestigd door beweging tussen abstractieniveaus, in plaats van door een vaste arbeidsverdeling.
Professioneel
AI & menselijk begrip
AI kan geverifieerde feiten en interpretaties of gevolgtrekkingen die uit de context zijn opgebouwd met dezelfde vloeiendheid verwoorden. Daardoor kunnen mensen oordelen op basis van hoe natuurlijk de tekst klinkt, in plaats van op basis van de zekerheid van de inhoud. Dit artikel onderzoekt het moment waarop aannemelijkheid de schijn van waarheid krijgt en gaat na wat AI en mensen nodig hebben om met elkaar in gesprek te gaan terwijl ze afstand bewaren tussen feit en interpretatie.
Algemeen
AI & menselijk begrip
Wanneer AI haar eigen redenering niet als vaststaand feit behandelt en de grenzen tussen feiten, interpretaties, voorspellingen en waardeoordelen bewaart, behouden mensen ruimte voor correctie, bezwaar, aanvullende informatie en het uiteindelijke oordeel. Dit artikel beschouwt reflectieve afstand niet louter als het tonen van onzekerheid, maar als een cyclische structuur die het begrip van AI actualiseert terwijl de menselijke handelingsruimte bij oordeelsvorming behouden blijft, en onderzoekt ontwerpvoorwaarden voor de verdeling van verantwoordelijkheid.
Professioneel
AI & menselijk begrip
Er zijn nog geen gepubliceerde artikelen voor dit onderwerp.